به نام خدا شهید بهرام معطری بهرام معطری در سال 1341 در کازرون متولد شد. او در دروان کودکی همراه با خانواده به اصفهان رفت و تحصیلات ابتدایی خود را در اصفهان گذراند و بعد از آن برای تحصیل در دوران راهنمایی به یاسوج رفت و در آنجا حین تحصیل، با کمک دوستانش خود موفق به تاسیس یک کتابخانه شد. در آن کتابخانه جلسه های مذهبی زیادی برگزار می شد و اعلامیه های امام به وسیله این شهید و دیگر یارانش پخش می شد. بهرام معطری بارها به خاطر فعالیت هایش بازداشت شد و بعد از اینکه مدرکی از او نداشتند آزاد شد. بازگشت او بعد از سال ها به زادگاهش با انقلاب همزمان شد که ایشان در آموزش های نظامی فعالانه شرکت می کرد و تصمیم گرفت به عضویت نیروی مسلح سپاه پاسداران در بیاید و به اهواز اعزام شد و در آنجا به خط مقدم جبهه در رمله رفت. و سرانجام در حمله پیروزمندانه طریق المقدس که به منظور آزادسازی بستان بود شرکت کرد و در کنار پل نیسان به شهادت رسید. پیکر مطهرش بعد از سه روز در حالی که 19 سال بیشتر عمر نکرده بود در کازرون تشییع شد. قسمتی از وصیت نامه شهید بهرام معطری: برادر جان به خاطر خدا هم که شده مواظب خودم هستم البته آرزوی شهادت دارم اما هرگز نمی خواهم خودم را دست گلوله بسپارم، نمی خواهم خودکشی کنم. می خواهم تلاش کنم اما احمق هم نیستم پس مطمئن باش از جانم که متعلق به خدای بزرگ است چون جواهری پاسداری خواهم کرد. ترسو نیستم پس در راه جهاد در راه خدا با شجاعت بر دشمن می تازم. مادرم خواهش می کنم از دستم ناراحت نباش رفتن به جبهه وظیفه شرعی بود. تو باید سمبل صبر و استقامت باشی. تو باید زینب باشی. پس بکوش بر احساسات خود پیروز شوی...

کبوتروار می آیم به آب و دانه ای دلخوش عطش دیده، ترک خورده، به سقاخانه ای دلخوش دلم خورشید می خواهد، هوایی گشته امشب دل... نما روشن دل و دیده شدم بر نافه ای دلخوش خورم حسرت کبوتر را که بر صحنت کند پرواز ببوسد گنبد زردت منم بر ناله ای دلخوش چه فرخنده شبی باشد شب میلاد جان جانان هزاران تهنیت آقا به شعر ساده ای دلخوش به رقص آمد قلم، چیند کلام و نقطه بر صفحه به شوق صحبت دلبر سیاه نامه دلخوش چه خوش باشد حدیث دلبر با دلبران گفتن شرار از عشق می خیزد بدون باده ای دلخوش شاعر: آیت الله افشاری میلاد با سعادت امام مهربانی ها، شاه ایران زمین، حضرت امام رضا (ع) خجسته و مبارک باد. 

عید غدیر خم مبارک  مناقب و فضائل آن حضرت: جابربن عبدالله انصاری درباره حضرت علی مناقب و فضائلی شنیدم که هر یک از آنها اگر در کسی یافت می شد برای فضیلت و شرافت او کافی بود. 1-من مولای هر کس هستم علی مولای اوست. 2-علی از ن است و من از علی هستم. 3-جنگ با علی جنگ با خدا و مسالمت با او مسالمت با خداست. 4-مودت و دوستی با علی ایمان، بغض با او کفر است. 5-علی با حق است و حق با علی است، هیچ گاه از هم جدا نمی شوند. 6-علی قسمت کننده بهشت و دوزخ است. 7-کسی که از علی دوری جوید از من دوری جسته و کسی که از من دوری جوید از خدا دوری جسته. 8-پیروان و شیعیان علی آنان هستند که رستگار خواهند بود. 9-برای هر پیامبری صاحب سری است و صاحب سر من علی است. 10-دشمنان علی حزب شیطان هستند. حل می شود صد مشکلم با گفتن یا علی قلب من خورده گره از روز اول با علی 

محرم آمد و شیرین ترین عبادت ما هم شروع شد... «ماه درخشان»  خوشا جانی که جانانش حسین است خوشا دردی که درمانش حسین است بود فرمانروای کشور دل خوشا مُلکی که سلطانش حسین استبه چرخ دین نجوم بیشماریست ولی ماه درخشانش حسین است به نامش دفتر دین مفتوح خوش آن دفتر که عنوانش حسین است حسن جان عزیز مصطفی بود ولی آرامش جانش حسین است چه صحرایی است یا رب وادی عشق که تنها مرد میدانش حسین است شعر: سید رضا مویدی از کتاب: در محضر امام حسین (ع) ، نویسنده:  علیرضا زکی زاده رنانی